ఒక్క విద్యార్థి కోసం రోజూ 5 కి.మీ. ప్రయాణం.. అడవిలో పాఠాలు చెబుతున్న గురువు
- ఇప్పుడు ఒక్క విద్యార్థిని కోసం రోజూ 5 కిలోమీటర్లు నడుస్తున్న టీచర్
- మహారాష్ట్రలోని మారుమూల గ్రామంలో 13 ఏళ్లుగా కొనసాగుతున్న సేవ
- కరెంట్, రోడ్డు సౌకర్యాలు లేని గ్రామానికి అంకితమైన గురువు
- అడవి జంతువుల భయం మధ్య సాగుతున్న ప్రయాణం
- వలసల కారణంగా స్కూల్లో తగ్గిపోయిన విద్యార్థుల సంఖ్య
ఓ ఉపాధ్యాయుడు గత 13 ఏళ్లుగా ప్రతిరోజూ దట్టమైన అడవిలో 5 కిలోమీటర్ల మేర కాలినడకన ప్రయాణిస్తున్నారు. అంకితభావానికి నిలువుటద్దంగా నిలుస్తున్న ఈ ఉదంతం మహారాష్ట్రలోని కొల్హాపూర్ జిల్లాలో వెలుగుచూసింది. కనీస సౌకర్యాలు లేకపోయినా, వన్యప్రాణుల భయం పొంచి ఉన్నా ఆయన తన వృత్తి ధర్మాన్ని ఏమాత్రం విస్మరించడం లేదు.
కొల్హాపూర్ జిల్లాలోని సింధుదుర్గ్ సరిహద్దులో ఉన్న కవల్ టెక్ ధన్గర్వాడ అనే మారుమూల గ్రామంలో జిల్లా పరిషత్ పాఠశాల ఉంది. ఈ గ్రామానికి సరైన రహదారి సౌకర్యం గానీ, కనీసం విద్యుత్ సరఫరా గానీ లేదు. ఈ పాఠశాలలో జీవన్ మిథారీ (55) అనే ఉపాధ్యాయుడు విధులు నిర్వహిస్తున్నారు. ఆయన ప్రతిరోజూ ప్రధాన రహదారి నుండి సుమారు 2.5 కిలోమీటర్ల మేర అటవీ మార్గంలో నడిచి పాఠశాలకు చేరుకుంటారు. వెళ్లడం, తిరిగి రావడం కలిపి ఆయన నిత్యం 5 కిలోమీటర్లు మేర ప్రయాణిస్తున్నారు.
ఈ ప్రస్థానాన్ని ఆయన 2013 జులై 26న ప్రారంభించారు. గతంలో ప్రాథమిక ఉపాధ్యాయుల సహకార బ్యాంకు ఛైర్మన్గా పనిచేసిన ఆయన, పలుకుబడి ఉన్న ఉపాధ్యాయులు కేవలం సౌకర్యవంతమైన ప్రాంతాల్లోనే పోస్టింగ్లు పొందుతారన్న సహోద్యోగుల సవాల్ను స్వీకరించి, అత్యంత క్లిష్టమైన ఈ ప్రాంతాన్ని స్వయంగా ఎంచుకున్నారు. ప్రస్తుతం అయితే ఈ పాఠశాలలో మూడో తరగతి చదువుతున్న స్వర బోడకే అనే ఏకైక విద్యార్థిని ఉంది. అయినప్పటికీ, ఒక్క విద్యార్థిని కోసం ఆయన ప్రతిరోజు నడుస్తూ వెళ్లి పాఠాలు చెబుతున్నారు. గ్రామంలో అంగన్వాడీ కేంద్రం లేకపోవడంతో ఆమె సోదరి కూడా పాఠశాలకే వస్తోంది.
ఈ అటవీ మార్గంలో అడవి దున్నలు, చిరుతపులుల ముప్పు ఎక్కువగా ఉంటుంది. ప్రయాణ సమయంలో ఎన్నోసార్లు అడవి దున్నలు ఎదురయ్యాయని, సమీపంలో చిరుతపులి ఒక ఎద్దును చంపడంతో అప్రమత్తంగా ఉండాలని అటవీ అధికారులు హెచ్చరించారని మిథారీ తెలిపారు. ప్రారంభంలో కొంత భయపడినా, ఇప్పుడు ఈ ప్రయాణం అలవాటైందని ఆయన పేర్కొన్నారు. ఒకప్పుడు 70 నుంచి 100 కుటుంబాలు నివసించిన ఈ గ్రామంలో, ఉపాధి కోసం చాలామంది నగరాలకు వలస వెళ్లడంతో విద్యార్థుల సంఖ్య క్రమంగా తగ్గిపోయింది.
2029లో పదవీ విరమణ చేయనున్న మిథారీ, ఈ సుదీర్ఘ నడకను తన రోజువారీ వ్యాయామంగా భావిస్తున్నారు. అయితే, పాఠశాలకు కనీసం ప్రహరీ గోడనైనా నిర్మించి విద్యార్థులకు రక్షణ కల్పించాలని ఆయన అధికారులను కోరుతున్నారు.
కొల్హాపూర్ జిల్లాలోని సింధుదుర్గ్ సరిహద్దులో ఉన్న కవల్ టెక్ ధన్గర్వాడ అనే మారుమూల గ్రామంలో జిల్లా పరిషత్ పాఠశాల ఉంది. ఈ గ్రామానికి సరైన రహదారి సౌకర్యం గానీ, కనీసం విద్యుత్ సరఫరా గానీ లేదు. ఈ పాఠశాలలో జీవన్ మిథారీ (55) అనే ఉపాధ్యాయుడు విధులు నిర్వహిస్తున్నారు. ఆయన ప్రతిరోజూ ప్రధాన రహదారి నుండి సుమారు 2.5 కిలోమీటర్ల మేర అటవీ మార్గంలో నడిచి పాఠశాలకు చేరుకుంటారు. వెళ్లడం, తిరిగి రావడం కలిపి ఆయన నిత్యం 5 కిలోమీటర్లు మేర ప్రయాణిస్తున్నారు.
ఈ ప్రస్థానాన్ని ఆయన 2013 జులై 26న ప్రారంభించారు. గతంలో ప్రాథమిక ఉపాధ్యాయుల సహకార బ్యాంకు ఛైర్మన్గా పనిచేసిన ఆయన, పలుకుబడి ఉన్న ఉపాధ్యాయులు కేవలం సౌకర్యవంతమైన ప్రాంతాల్లోనే పోస్టింగ్లు పొందుతారన్న సహోద్యోగుల సవాల్ను స్వీకరించి, అత్యంత క్లిష్టమైన ఈ ప్రాంతాన్ని స్వయంగా ఎంచుకున్నారు. ప్రస్తుతం అయితే ఈ పాఠశాలలో మూడో తరగతి చదువుతున్న స్వర బోడకే అనే ఏకైక విద్యార్థిని ఉంది. అయినప్పటికీ, ఒక్క విద్యార్థిని కోసం ఆయన ప్రతిరోజు నడుస్తూ వెళ్లి పాఠాలు చెబుతున్నారు. గ్రామంలో అంగన్వాడీ కేంద్రం లేకపోవడంతో ఆమె సోదరి కూడా పాఠశాలకే వస్తోంది.
ఈ అటవీ మార్గంలో అడవి దున్నలు, చిరుతపులుల ముప్పు ఎక్కువగా ఉంటుంది. ప్రయాణ సమయంలో ఎన్నోసార్లు అడవి దున్నలు ఎదురయ్యాయని, సమీపంలో చిరుతపులి ఒక ఎద్దును చంపడంతో అప్రమత్తంగా ఉండాలని అటవీ అధికారులు హెచ్చరించారని మిథారీ తెలిపారు. ప్రారంభంలో కొంత భయపడినా, ఇప్పుడు ఈ ప్రయాణం అలవాటైందని ఆయన పేర్కొన్నారు. ఒకప్పుడు 70 నుంచి 100 కుటుంబాలు నివసించిన ఈ గ్రామంలో, ఉపాధి కోసం చాలామంది నగరాలకు వలస వెళ్లడంతో విద్యార్థుల సంఖ్య క్రమంగా తగ్గిపోయింది.
2029లో పదవీ విరమణ చేయనున్న మిథారీ, ఈ సుదీర్ఘ నడకను తన రోజువారీ వ్యాయామంగా భావిస్తున్నారు. అయితే, పాఠశాలకు కనీసం ప్రహరీ గోడనైనా నిర్మించి విద్యార్థులకు రక్షణ కల్పించాలని ఆయన అధికారులను కోరుతున్నారు.
