140 ఏళ్ల క్రితం బ్రిటీష్ వాళ్లు తీసుకువచ్చిన 'ముళ్ల చెట్టు'.. మనకు మేలు చేసిందా? కీడు చేసిందా?
- వందేళ్ల క్రితం కరవు నివారణకు భారత్కు వచ్చిన సీమ తుమ్మ చెట్టు
- పర్యావరణానికి హానికరంగా మారడంతో తీవ్ర వివాదాస్పదం
- తమిళనాడులో 'సీమ కరువేలం'ను సమూలంగా తొలగించాలని హైకోర్టు ఆదేశం
- స్థానిక జాతులను నాశనం చేస్తోందని పరిశోధనల్లో వెల్లడి
- కొందరికి జీవనాధారం.. పర్యావరణానికి పెను ప్రమాదం
సుమారు 140 ఏళ్ల క్రితం కరవు కాటకాల నుంచి గట్టెక్కించడానికి భారతదేశానికి పరిచయమైన ఒక ముళ్ల చెట్టు, నేడు పర్యావరణవేత్తలు, పరిశోధకులు, ప్రభుత్వాలకు పెద్ద తలనొప్పిగా మారింది. ఆంధ్రాలో సీమ తుమ్మ (కొన్ని ప్రాంతాల్లో చిల్ల చెట్టు, జీలగ చెట్టు అని పిలుస్తారు), తమిళనాడులో 'విలాయతి బాబుల్', 'సీమ కరువేలం' వంటి పేర్లతో పిలిచే ఈ ప్రోసోపిస్ జూలిఫ్లోరా (Prosopis juliflora) అనే వృక్ష జాతిపై దశాబ్దాలుగా చర్చ జరుగుతూనే ఉంది. తాజాగా, తమిళనాడులో ఈ చెట్లను సమూలంగా పెకిలించి వేయాలంటూ మద్రాస్ హైకోర్టు ఇచ్చిన కఠిన ఆదేశాలతో ఈ అంశం మరోసారి తీవ్ర ప్రాధాన్యతను సంతరించుకుంది.
చరిత్రలోకి తొంగిచూస్తే..
ప్రొసోపిస్ జులిఫ్లోరా వాస్తవానికి మెక్సికో, మధ్య అమెరికా, ఉత్తర దక్షిణ అమెరికా ప్రాంతాలకు చెందిన మొక్క. 1876-77 కాలంలో, బ్రిటిష్ వలస పాలకులు దీనిని భారత ఉపఖండానికి తీసుకొచ్చారు. తరచూ సంభవించే కరవులను ఎదుర్కోవడానికి, ఇంధన కొరతను తీర్చడానికి ఇది సరైన మార్గమని వారు భావించారు. మొదట సింధ్ ప్రాంతంలో, ఆ తర్వాత రాజస్థాన్, గుజరాత్, దక్షిణ భారతదేశంలోని శుష్క, పాక్షిక-శుష్క ప్రాంతాలలో దీనిని విస్తృతంగా నాటారు.
ఎలాంటి వాతావరణంలోనైనా, తక్కువ నీటితో వేగంగా పెరగడం దీని ప్రత్యేకత. దీంతో బీడు భూములను పునరుద్ధరించడానికి, ఎడారీకరణను అరికట్టడానికి, పేదలకు వంట చెరకు, పశువుల దాణా అందించడానికి ఇది ఎంతగానో ఉపయోగపడింది. తమిళనాడు, గుజరాత్, హర్యానా, కర్ణాటక వంటి రాష్ట్రాల్లో బొగ్గు తయారీ ద్వారా ఎందరికో జీవనోపాధిని కూడా కల్పించింది.
పర్యావరణానికి పెను ముప్పుగా..
ఈ చెట్టు వల్ల ఆర్థిక ప్రయోజనాలు ఉన్నప్పటికీ, పర్యావరణానికి ఇది చేస్తున్న నష్టం అంతకంతకూ పెరుగుతూ వచ్చింది. ఇది ప్రపంచంలోని 100 అత్యంత హానికరమైన ఆక్రమణ జాతులలో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది. ఈ మొక్క ఉన్న చోట ఇతర స్థానిక జాతులు పెరగవని శాస్త్రీయ పరిశోధనలు తేల్చాయి.
పీఎల్ఓఎస్ వన్ (PLOS ONE) అనే జర్నల్లో ప్రచురితమైన ఒక అధ్యయనం ప్రకారం, తన పుట్టినిల్లయిన వెనిజులాలో ఇతర మొక్కల పెరుగుదలకు సహకరించే ఈ చెట్టు, భారతదేశంలో మాత్రం జీవవైవిధ్యాన్ని తీవ్రంగా దెబ్బతీస్తోంది. ఇది విపరీతంగా నీటిని పీల్చుకోవడం వల్ల భూగర్భ జలాల మట్టం పడిపోవడమే కాకుండా, నీటి నాణ్యత కూడా దెబ్బతింటోంది. గుజరాత్లోని కచ్ ప్రాంతంలో ఉన్న బన్ని గడ్డి భూముల్లో ఇది విస్తరించడం వల్ల, పశువుల మేతపై ఆధారపడిన పశుపోషకులు తీవ్ర ఇబ్బందులు పడుతున్నారు. దీని పదునైన ముళ్లు మనుషులకు, పశువులకు ప్రమాదకరంగా మారుతున్నాయి.
తమిళనాడులో హైకోర్టు తీవ్ర ఆదేశాలు
'సీమ కరువేలం'గా పిలిచే ఈ మొక్క వల్ల జరుగుతున్న నష్టాన్ని గుర్తించిన మద్రాస్ హైకోర్టు, గత దశాబ్ద కాలంగా దీనిని తొలగించాలని పలుమార్లు ఆదేశాలు జారీ చేసింది. ఈ క్రమంలో, మార్చి 2026లో అత్యంత కఠినమైన తీర్పును వెలువరించింది. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ భూముల్లో ఉన్న ఈ చెట్లను వేళ్లతో సహా సమూలంగా పెకిలించి వేయాలని ఆదేశించింది. వర్షాకాలం ప్రారంభమయ్యేలోపు ఈ 'కూంబింగ్ ఆపరేషన్' పూర్తి చేయాలని జిల్లా కలెక్టర్లకు బాధ్యతలు అప్పగించింది.
ఈ ప్రక్రియను పర్యవేక్షించడానికి ఇద్దరు రిటైర్డ్ న్యాయమూర్తులతో ఒక ప్రత్యేక కమిటీని కూడా నియమించింది. చెట్లను తొలగించిన తర్వాత, ఆ ప్రాంతాల్లో 'సెఝుమై కరువూళం' అనే ప్రాజెక్ట్ కింద స్థానిక జాతుల మొక్కలను నాటాలని సూచించింది. గతంలో జారీ చేసిన ఆదేశాలను సరిగ్గా అమలు చేయకపోవడంపై కోర్టు తీవ్ర అసంతృప్తి వ్యక్తం చేసింది.
మొత్తం మీద, ఒకప్పుడు కరవు నివారణకు ఆశాకిరణంగా భావించిన ఈ విదేశీ మొక్క, ఇప్పుడు పర్యావరణానికి పెను సవాలుగా మారింది. దీనిని తొలగించడం వల్ల పర్యావరణానికి మేలు జరుగుతుందని ఒక వర్గం వాదిస్తుండగా, దీనిపై ఆధారపడి జీవిస్తున్న పేద ప్రజల జీవనోపాధి దెబ్బతింటుందని మరో వర్గం ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తోంది. ఈ సంక్లిష్ట సమస్యకు సరైన పరిష్కారం కనుగొనడం ప్రభుత్వాలకు కత్తి మీద సాములా మారింది.
చరిత్రలోకి తొంగిచూస్తే..
ప్రొసోపిస్ జులిఫ్లోరా వాస్తవానికి మెక్సికో, మధ్య అమెరికా, ఉత్తర దక్షిణ అమెరికా ప్రాంతాలకు చెందిన మొక్క. 1876-77 కాలంలో, బ్రిటిష్ వలస పాలకులు దీనిని భారత ఉపఖండానికి తీసుకొచ్చారు. తరచూ సంభవించే కరవులను ఎదుర్కోవడానికి, ఇంధన కొరతను తీర్చడానికి ఇది సరైన మార్గమని వారు భావించారు. మొదట సింధ్ ప్రాంతంలో, ఆ తర్వాత రాజస్థాన్, గుజరాత్, దక్షిణ భారతదేశంలోని శుష్క, పాక్షిక-శుష్క ప్రాంతాలలో దీనిని విస్తృతంగా నాటారు.
ఎలాంటి వాతావరణంలోనైనా, తక్కువ నీటితో వేగంగా పెరగడం దీని ప్రత్యేకత. దీంతో బీడు భూములను పునరుద్ధరించడానికి, ఎడారీకరణను అరికట్టడానికి, పేదలకు వంట చెరకు, పశువుల దాణా అందించడానికి ఇది ఎంతగానో ఉపయోగపడింది. తమిళనాడు, గుజరాత్, హర్యానా, కర్ణాటక వంటి రాష్ట్రాల్లో బొగ్గు తయారీ ద్వారా ఎందరికో జీవనోపాధిని కూడా కల్పించింది.
పర్యావరణానికి పెను ముప్పుగా..
ఈ చెట్టు వల్ల ఆర్థిక ప్రయోజనాలు ఉన్నప్పటికీ, పర్యావరణానికి ఇది చేస్తున్న నష్టం అంతకంతకూ పెరుగుతూ వచ్చింది. ఇది ప్రపంచంలోని 100 అత్యంత హానికరమైన ఆక్రమణ జాతులలో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది. ఈ మొక్క ఉన్న చోట ఇతర స్థానిక జాతులు పెరగవని శాస్త్రీయ పరిశోధనలు తేల్చాయి.
పీఎల్ఓఎస్ వన్ (PLOS ONE) అనే జర్నల్లో ప్రచురితమైన ఒక అధ్యయనం ప్రకారం, తన పుట్టినిల్లయిన వెనిజులాలో ఇతర మొక్కల పెరుగుదలకు సహకరించే ఈ చెట్టు, భారతదేశంలో మాత్రం జీవవైవిధ్యాన్ని తీవ్రంగా దెబ్బతీస్తోంది. ఇది విపరీతంగా నీటిని పీల్చుకోవడం వల్ల భూగర్భ జలాల మట్టం పడిపోవడమే కాకుండా, నీటి నాణ్యత కూడా దెబ్బతింటోంది. గుజరాత్లోని కచ్ ప్రాంతంలో ఉన్న బన్ని గడ్డి భూముల్లో ఇది విస్తరించడం వల్ల, పశువుల మేతపై ఆధారపడిన పశుపోషకులు తీవ్ర ఇబ్బందులు పడుతున్నారు. దీని పదునైన ముళ్లు మనుషులకు, పశువులకు ప్రమాదకరంగా మారుతున్నాయి.
తమిళనాడులో హైకోర్టు తీవ్ర ఆదేశాలు
'సీమ కరువేలం'గా పిలిచే ఈ మొక్క వల్ల జరుగుతున్న నష్టాన్ని గుర్తించిన మద్రాస్ హైకోర్టు, గత దశాబ్ద కాలంగా దీనిని తొలగించాలని పలుమార్లు ఆదేశాలు జారీ చేసింది. ఈ క్రమంలో, మార్చి 2026లో అత్యంత కఠినమైన తీర్పును వెలువరించింది. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ భూముల్లో ఉన్న ఈ చెట్లను వేళ్లతో సహా సమూలంగా పెకిలించి వేయాలని ఆదేశించింది. వర్షాకాలం ప్రారంభమయ్యేలోపు ఈ 'కూంబింగ్ ఆపరేషన్' పూర్తి చేయాలని జిల్లా కలెక్టర్లకు బాధ్యతలు అప్పగించింది.
ఈ ప్రక్రియను పర్యవేక్షించడానికి ఇద్దరు రిటైర్డ్ న్యాయమూర్తులతో ఒక ప్రత్యేక కమిటీని కూడా నియమించింది. చెట్లను తొలగించిన తర్వాత, ఆ ప్రాంతాల్లో 'సెఝుమై కరువూళం' అనే ప్రాజెక్ట్ కింద స్థానిక జాతుల మొక్కలను నాటాలని సూచించింది. గతంలో జారీ చేసిన ఆదేశాలను సరిగ్గా అమలు చేయకపోవడంపై కోర్టు తీవ్ర అసంతృప్తి వ్యక్తం చేసింది.
మొత్తం మీద, ఒకప్పుడు కరవు నివారణకు ఆశాకిరణంగా భావించిన ఈ విదేశీ మొక్క, ఇప్పుడు పర్యావరణానికి పెను సవాలుగా మారింది. దీనిని తొలగించడం వల్ల పర్యావరణానికి మేలు జరుగుతుందని ఒక వర్గం వాదిస్తుండగా, దీనిపై ఆధారపడి జీవిస్తున్న పేద ప్రజల జీవనోపాధి దెబ్బతింటుందని మరో వర్గం ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తోంది. ఈ సంక్లిష్ట సమస్యకు సరైన పరిష్కారం కనుగొనడం ప్రభుత్వాలకు కత్తి మీద సాములా మారింది.