భార్యను సజీవ సమాధి చేసి.. ఆ సమాధిపైనే విందులు, వినోదాలు.. ఒక క్రూరమైన హత్య కథ!

బెంగళూరు నగరంలో, ఒక సంపన్న కుటుంబానికి చెందిన మహిళ తన సొంత ఇంట్లోనే సజీవంగా సమాధి చేయబడింది. ఆమె రెండో భర్తే ఈ ఘాతుకానికి పాల్పడ్డాడు. మూడేళ్ల పాటు ఈ దారుణం వెలుగులోకి రాలేదు. ఆ సమాధిపైనే అతను పార్టీలు చేసుకుంటూ, విలాసవంతమైన జీవితం గడిపాడు. దేశవ్యాప్తంగా సంచలనం సృష్టించిన ఈ కేసు, భారత న్యాయవ్యవస్థలోని 'రేరెస్ట్ ఆఫ్ ది రేర్' (అత్యంత అరుదైన కేసు) సిద్ధాంతంపై విస్తృత చర్చకు దారితీసింది. ఆ హత్యే షాకిర ఖలీలీ హత్యోదంతం.

అసలేం జరిగింది?

మైసూర్ దివాన్ సర్ మీర్జా ఇస్మాయిల్ మనవరాలైన షాకిరా ఖలీలీ, 1947లో ఒక ఉన్నత కుటుంబంలో జన్మించారు. దౌత్యవేత్త అక్బర్ మీర్జా ఖలీలీతో వివాహం, నలుగురు కుమార్తెల తర్వాత, 1980ల మధ్యలో వారు విడాకులు తీసుకున్నారు. ఆ తర్వాత, తనను తాను స్వామి శ్రద్ధానందగా పరిచయం చేసుకున్న మురళీ మనోహర్ మిశ్రాతో ఆమెకు పరిచయం ఏర్పడి, పెళ్లికి దారితీసింది. అయితే, ఆమె కుటుంబం ఈ వివాహాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించింది. కొద్దికాలానికే ఆస్తి, డబ్బు విషయమై ఇద్దరి మధ్య గొడవలు మొదలయ్యాయి. షాకిరా అపారమైన సంపదపై కన్నేసిన శ్రద్ధానంద, ఆమెను అడ్డు తొలగించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

ఏప్రిల్ 1991లో, షాకిరా అకస్మాత్తుగా అదృశ్యమయ్యారు. ఆమె ఎక్కడికి వెళ్లిందని అడిగిన వారికి, శ్రద్ధానంద పొంతనలేని సమాధానాలు చెప్పేవాడు. ఆమె విదేశాలకు వెళ్లిందని, త్వరలోనే తిరిగి వస్తుందని నమ్మించాడు. కానీ, మూడేళ్ల తర్వాత, షాకిర కుమార్తె సభా పట్టువదలని పోరాటంతో అసలు నిజం బయటపడింది. ఆమె హెబియస్ కార్పస్ పిటిషన్ వేయడంతో, పోలీసులు రంగంలోకి దిగారు.

మే 1994లో, పోలీసులు షాకిర నివాసంలోని పెరట్లో తవ్వకాలు జరపగా, కొన్ని అడుగుల లోతులో ఒక పెద్ద చెక్క పెట్టె బయటపడింది. దాన్ని తెరిచి చూడగా, లోపల పరుపుపై షాకిర అస్థిపంజరం కనిపించింది. ఆమె ఒక చేతితో పరుపును గట్టిగా పట్టుకుని ఉండటం చూసి, అధికారులు నివ్వెరపోయారు. ఆమెకు మత్తుమందు ఇచ్చి, బ్రతికి ఉండగానే పెట్టెలో పెట్టి పాతిపెట్టారని, స్పృహ వచ్చిన తర్వాత బయటపడేందుకు ఆమె విఫలయత్నం చేసి, ఊపిరాడక చనిపోయిందని దర్యాప్తులో తేలింది. ఈ కేసు దర్యాప్తులో మృతదేహాన్ని వెలికితీసే ప్రక్రియను వీడియో తీయడం, డీఎన్ఏ ఆధారాలను ఉపయోగించడం వంటివి అప్పట్లో దేశంలోనే ప్రప్రథమం.

'రేరెస్ట్ ఆఫ్ ది రేర్' సిద్ధాంతం అంటే ఏమిటి?

2005లో బెంగళూరు సెషన్స్ కోర్టు శ్రద్ధానందను దోషిగా తేల్చి, ఈ నేరాన్ని 'రేరెస్ట్ ఆఫ్ ది రేర్'గా పరిగణించి మరణశిక్ష విధించింది. కర్ణాటక హైకోర్టు కూడా దీన్ని సమర్థించింది. అయితే, 2008లో సుప్రీంకోర్టు ఈ తీర్పును మారుస్తూ, మరణశిక్షను క్షమాభిక్ష లేని యావజ్జీవ కారాగార శిక్షగా మార్చింది. "ఒక వ్యక్తి నీచమైన దురాశ, దెయ్యపు జిత్తులమారితనంతో కలిస్తే" ఈ నేరం జరిగిందని వ్యాఖ్యానించింది.

భారత న్యాయవ్యవస్థలో 'రేరెస్ట్ ఆఫ్ ది రేర్' సిద్ధాంతం మరణశిక్ష విధింపునకు ఒక ప్రామాణికంగా పనిచేస్తుంది. *బచ్చన్ సింగ్ వర్సెస్ స్టేట్ ఆఫ్ పంజాబ్* (1980) కేసులో సుప్రీంకోర్టు ఈ సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించింది. దీని ప్రకారం, యావజ్జీవ శిక్ష అనేది సాధారణ నియమం కాగా, మరణశిక్ష అనేది ఒక మినహాయింపు మాత్రమే. సమాజం తీవ్రంగా దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యే అత్యంత క్రూరమైన, అమానవీయమైన కేసులలో మాత్రమే మరణశిక్ష విధించాలని కోర్టు పేర్కొంది. నేరం జరిగిన తీరు, ఉద్దేశం, బాధితుల పరిస్థితి వంటి అనేక అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకుని న్యాయస్థానాలు ఈ నిర్ణయం తీసుకుంటాయి.

షాకిరా ఖలీలీ కేసులో నేరం అత్యంత ఘోరమైనప్పటికీ, సుప్రీంకోర్టు దోషికి సంస్కరణ పొందే అవకాశం ఉందనే కోణాన్ని పరిశీలించి, మరణశిక్షను మార్పు చేసింది. ఈ కేసు, 'రేరెస్ట్ ఆఫ్ ది రేర్' సిద్ధాంతం యొక్క సంక్లిష్టతను, దాని అన్వయంలోని వైవిధ్యాన్ని స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. ఈ హత్యోదంతం ఆధారంగా వచ్చిన 'డాన్సింగ్ ఆన్ ది గ్రేవ్' అనే డాక్యుమెంటరీ సిరీస్, ఈ కేసులోని చీకటి కోణాలను మరోసారి ప్రజల ముందుకు తెచ్చింది.