అమెరికాకు ముప్పుగా మారిన పిచ్చుకలు.. మంచి కోసం తెస్తే చేటు జరిగింది!
- క్రిమిసంహారం కోసం 1850లలో అమెరికాకు తెచ్చిన యూరప్ పిచ్చుకలు
- స్థానిక పక్షుల గూళ్లను ఆక్రమించి, వాటి గుడ్లను నాశనం చేస్తున్న వైనం
- నాడు 16 పక్షులతో మొదలై నేడు 70 లక్షలకు పైగా పెరిగిన జనాభా
- మానవ చర్యల వల్ల ఊహించని పర్యావరణ నష్టానికి ఉదాహరణగా నిలిచిన ఘటన
19వ శతాబ్దం మధ్యలో క్రిమికీటకాలను నియంత్రించాలనే సదుద్దేశంతో ఉత్తర అమెరికాకు పరిచయం చేసిన యూరోపియన్ హౌస్ స్పారో (గూటి పిచ్చుకలు), నేడు ఆ ఖండంలో అత్యంత విస్తృతమైన ఆక్రమణ జాతులలో ఒకటిగా మారాయి. స్థానిక పక్షులకు పెను ముప్పుగా పరిణమించి, వాటి మనుగడను ప్రశ్నార్థకం చేస్తున్నాయి. ది టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా కథనం ప్రకారం, ఈ పిచ్చుకల కథ మానవ చర్యలు ఎలాంటి ఊహించని పర్యావరణ పరిణామాలకు దారితీస్తాయో చెప్పడానికి ఒక చేదు నిజంలా నిలుస్తుంది.
యూరప్, ఆసియా, ఉత్తర ఆఫ్రికా ప్రాంతాలకు చెందిన ఈ పిచ్చుకలను 1850లలో మొదటిసారిగా న్యూయార్క్లోని బ్రూక్లిన్లో ప్రవేశపెట్టారు. వ్యవసాయానికి నష్టం కలిగించే గొంగళి పురుగులను, ఇతర కీటకాలను ఇవి తింటాయని భావించారు. కేవలం 16 పిచ్చుకలతో 1851లో ప్రారంభమైన ఈ ప్రయోగం, అనతికాలంలోనే వాటి జనాభా వేగంగా పెరగడానికి దోహదపడింది. 1900 నాటికి ఇవి దాదాపు అమెరికా, కెనడా అంతటా విస్తరించాయి. వలస వచ్చిన యూరోపియన్లు తమ మాతృభూమిని గుర్తుచేసుకునేందుకు కూడా ఈ పక్షులను ఇక్కడికి తీసుకురావడం వాటి వ్యాప్తికి మరింత ఆజ్యం పోసింది.
ఈ పిచ్చుకలు కీటకాలను తిన్నప్పటికీ, వాటి ఆహారపు అలవాట్లు చాలా వైవిధ్యమైనవి. గింజలు, ధాన్యాలు, మనుషులు పడేసిన ఆహార పదార్థాలను కూడా అవి తినగలవు. నగరాలు, పొలాలు, భవనాల్లోని సందులు, గూళ్లలో సులభంగా నివాసం ఏర్పరుచుకునే సామర్థ్యం వాటికి వరంగా మారింది. ఈ అనుకూలతలే వాటి జనాభా విపరీతంగా పెరగడానికి కారణమయ్యాయి.
అయితే, ఈ పిచ్చుకల విజయం ఉత్తర అమెరికా స్థానిక పక్షులకు శాపంగా మారింది. గూళ్ల కోసం ఇవి బ్లూబర్డ్స్, ట్రీ స్వాలోస్, చికడీస్ వంటి స్థానిక పక్షులతో తీవ్రంగా పోటీ పడతాయి. వాటి గూళ్లను ఆక్రమించుకోవడం, గుడ్లను పగలగొట్టడం, చిన్న పక్షి పిల్లలను చంపేయడం వంటి దూకుడు స్వభావం ప్రదర్శిస్తాయి. కార్నెల్ ల్యాబ్ ఆఫ్ ఆర్నిథాలజీ నివేదిక ప్రకారం, స్థానిక పక్షుల కోసం ఏర్పాటు చేసిన గూళ్లలో 43 శాతం ఈ పిచ్చుకల వల్లే నష్టపోతున్నాయని తేలింది.
ఒకప్పుడు వీటి సంఖ్య 15 కోట్లకు చేరినా, మారుతున్న వ్యవసాయ పద్ధతుల కారణంగా ప్రస్తుతం అమెరికాలో వాటి జనాభా 70 లక్షలకు తగ్గింది. అయినప్పటికీ, నేషనల్ పార్క్ సర్వీస్ వీటిని అత్యంత విజయవంతమైన ఆక్రమణ జాతులలో ఒకటిగా పరిగణిస్తోంది. మంచి ఉద్దేశంతో మొదలుపెట్టిన ఒక చిన్న ప్రయత్నం, పర్యావరణ సమతుల్యతను ఎంతగా దెబ్బతీస్తుందో చెప్పడానికి ఈ పిచ్చుకల కథ ఒక తిరుగులేని ఉదాహరణ.
యూరప్, ఆసియా, ఉత్తర ఆఫ్రికా ప్రాంతాలకు చెందిన ఈ పిచ్చుకలను 1850లలో మొదటిసారిగా న్యూయార్క్లోని బ్రూక్లిన్లో ప్రవేశపెట్టారు. వ్యవసాయానికి నష్టం కలిగించే గొంగళి పురుగులను, ఇతర కీటకాలను ఇవి తింటాయని భావించారు. కేవలం 16 పిచ్చుకలతో 1851లో ప్రారంభమైన ఈ ప్రయోగం, అనతికాలంలోనే వాటి జనాభా వేగంగా పెరగడానికి దోహదపడింది. 1900 నాటికి ఇవి దాదాపు అమెరికా, కెనడా అంతటా విస్తరించాయి. వలస వచ్చిన యూరోపియన్లు తమ మాతృభూమిని గుర్తుచేసుకునేందుకు కూడా ఈ పక్షులను ఇక్కడికి తీసుకురావడం వాటి వ్యాప్తికి మరింత ఆజ్యం పోసింది.
ఈ పిచ్చుకలు కీటకాలను తిన్నప్పటికీ, వాటి ఆహారపు అలవాట్లు చాలా వైవిధ్యమైనవి. గింజలు, ధాన్యాలు, మనుషులు పడేసిన ఆహార పదార్థాలను కూడా అవి తినగలవు. నగరాలు, పొలాలు, భవనాల్లోని సందులు, గూళ్లలో సులభంగా నివాసం ఏర్పరుచుకునే సామర్థ్యం వాటికి వరంగా మారింది. ఈ అనుకూలతలే వాటి జనాభా విపరీతంగా పెరగడానికి కారణమయ్యాయి.
అయితే, ఈ పిచ్చుకల విజయం ఉత్తర అమెరికా స్థానిక పక్షులకు శాపంగా మారింది. గూళ్ల కోసం ఇవి బ్లూబర్డ్స్, ట్రీ స్వాలోస్, చికడీస్ వంటి స్థానిక పక్షులతో తీవ్రంగా పోటీ పడతాయి. వాటి గూళ్లను ఆక్రమించుకోవడం, గుడ్లను పగలగొట్టడం, చిన్న పక్షి పిల్లలను చంపేయడం వంటి దూకుడు స్వభావం ప్రదర్శిస్తాయి. కార్నెల్ ల్యాబ్ ఆఫ్ ఆర్నిథాలజీ నివేదిక ప్రకారం, స్థానిక పక్షుల కోసం ఏర్పాటు చేసిన గూళ్లలో 43 శాతం ఈ పిచ్చుకల వల్లే నష్టపోతున్నాయని తేలింది.
ఒకప్పుడు వీటి సంఖ్య 15 కోట్లకు చేరినా, మారుతున్న వ్యవసాయ పద్ధతుల కారణంగా ప్రస్తుతం అమెరికాలో వాటి జనాభా 70 లక్షలకు తగ్గింది. అయినప్పటికీ, నేషనల్ పార్క్ సర్వీస్ వీటిని అత్యంత విజయవంతమైన ఆక్రమణ జాతులలో ఒకటిగా పరిగణిస్తోంది. మంచి ఉద్దేశంతో మొదలుపెట్టిన ఒక చిన్న ప్రయత్నం, పర్యావరణ సమతుల్యతను ఎంతగా దెబ్బతీస్తుందో చెప్పడానికి ఈ పిచ్చుకల కథ ఒక తిరుగులేని ఉదాహరణ.
