తలకి కెమెరా.. రోబోలకు ట్రైనింగ్: గంటకు రూ. 250 సంపాదన ఇచ్చే కొత్త ఉద్యోగం!
- తలకి కెమెరా కట్టుకుని రోజువారీ పనులను రికార్డ్ చేస్తున్న భారతీయులు
- ఫిజికల్ 'ఏఐ' రోబోలకు శిక్షణ ఇచ్చేందుకు ఈ వీడియోల వినియోగం
- ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని గుంతకల్‌లోనూ ఈ తరహా పనులు చేస్తున్న మహిళలు
- గంటకు రూ.150 నుంచి రూ.250 వరకు చెల్లిస్తున్న టెక్ కంపెనీలు
- తమ ఉద్యోగాలను భర్తీ చేసే రోబోలకు తామే శిక్షణ ఇస్తున్నామనే ఆందోళన
కృత్రిమ మేధస్సు (ఏఐ) రంగంలో వస్తున్న మార్పులు ప్రపంచవ్యాప్తంగా కొత్త రకం ఉద్యోగ అవకాశాలను సృష్టిస్తున్నాయి. ఈ క్రమంలోనే భారత్‌లో లక్షలాది మంది ఓ వినూత్నమైన పనిలో పాలుపంచుకుంటున్నారు. తమ తలకు కెమెరా (స్మార్ట్‌ఫోన్) కట్టుకుని, రోజూ చేసే పనులను వీడియో తీసి, గంటల తరబడి రికార్డ్ చేసి ఇస్తే చాలు, వారికి డబ్బులు వస్తున్నాయి. ఇలా సేకరించిన వీడియోలతో టెక్ కంపెనీలు 'ఫిజికల్ ఏఐ'కి శిక్షణ ఇస్తున్నాయి. అంటే, మనుషులు చేసే పనులను రోబోలకు నేర్పిస్తున్నాయి.
ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని గుంతకల్‌కు చెందిన జాలీ అరిఫుర్ అనే టీచర్, తన ఉద్యోగం ముగిశాక ఇంట్లో వంట చేయడం, బట్టలు ఉతకడం, ఇల్లు శుభ్రం చేయడం వంటి పనులను తలకు కెమెరా పెట్టుకుని నెలల తరబడి రికార్డ్ చేస్తున్నారు. అదేవిధంగా, బెంగళూరుకు చెందిన మహమ్మద్ ఆషిమ్ అనే 22 ఏళ్ల బార్బర్, కస్టమర్లకు హెయిర్ కటింగ్, గడ్డం ట్రిమ్ చేసేటప్పుడు తన చేతుల కదలికలను రికార్డ్ చేస్తున్నారు. వీరిలాగే గృహిణులు, ఫ్యాక్టరీ కార్మికులు, పూలు కట్టేవారు, చెత్త ఏరుకునేవారు కూడా తమ పనులను వీడియో తీసి అందిస్తున్నారు.
ఈ పని కోసం గంటకు సుమారు రూ.150 నుంచి రూ.250 వరకు చెల్లిస్తున్నారు. స్థానిక కంపెనీలు ఈ వీడియోలను సేకరించి, వాటిలో ముఖాలు కనిపించకుండా మార్పులు చేసి, అజ్ఞాత డేటాగా టెక్ దిగ్గజాలకు అమ్ముతున్నాయి. తక్కువ కార్మిక వ్యయంతో పాటు, పెద్ద జనాభా ఉండటంతో భారత్ ఈ డేటా సేకరణకు ప్రధాన కేంద్రంగా మారింది.
ఈ డేటాను 'ఫిజికల్ ఏఐ' లేదా 'ఎంబెడెడ్ ఏఐ'కి శిక్షణ ఇవ్వడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు. అంటే, నిజ ప్రపంచంలో వస్తువులను పట్టుకోవడం, వంట చేయడం, శుభ్రపరచడం వంటి శారీరక పనులను చేయగల రోబోలను తయారు చేయడానికి ఈ వీడియోలు ఉపయోగపడతాయి. కేవలం బార్బర్లు మాత్రమే కాదు, వస్త్ర పరిశ్రమ కార్మికులు, ఇళ్లలో వంటపనులు చేసే మహిళలు, వ్యర్థాలు ఏరుకునే వారు కూడా ఈ డేటా సేకరణలో భాగమవుతున్నారు.
అయితే, ఈ విధానంపై మిశ్రమ స్పందనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. కొంతమందికి ఇది అదనపు ఆదాయ మార్గంగా కనిపిస్తుండగా, మరికొందరు తమ ఉద్యోగాలనే భవిష్యత్తులో భర్తీ చేసే రోబోలకు తామే శిక్షణ ఇస్తున్నామా అని ఆందోళన చెందుతున్నారు. ముఖ్యంగా కొన్ని ఫ్యాక్టరీలలో ఈ వీడియో రికార్డింగ్ స్వచ్ఛందం కాకుండా, తప్పనిసరి చేయడంతో కార్మికులలో ఈ భయం మరింత పెరుగుతోంది. ఈ పనిని కొందరు భవిష్యత్తుకు సోపానంగా భావిస్తుంటే, మరికొందరు తమ ఉనికికే ప్రమాదమని ఆందోళన పడుతున్నారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని గుంతకల్‌కు చెందిన జాలీ అరిఫుర్ అనే టీచర్, తన ఉద్యోగం ముగిశాక ఇంట్లో వంట చేయడం, బట్టలు ఉతకడం, ఇల్లు శుభ్రం చేయడం వంటి పనులను తలకు కెమెరా పెట్టుకుని నెలల తరబడి రికార్డ్ చేస్తున్నారు. అదేవిధంగా, బెంగళూరుకు చెందిన మహమ్మద్ ఆషిమ్ అనే 22 ఏళ్ల బార్బర్, కస్టమర్లకు హెయిర్ కటింగ్, గడ్డం ట్రిమ్ చేసేటప్పుడు తన చేతుల కదలికలను రికార్డ్ చేస్తున్నారు. వీరిలాగే గృహిణులు, ఫ్యాక్టరీ కార్మికులు, పూలు కట్టేవారు, చెత్త ఏరుకునేవారు కూడా తమ పనులను వీడియో తీసి అందిస్తున్నారు.
ఈ పని కోసం గంటకు సుమారు రూ.150 నుంచి రూ.250 వరకు చెల్లిస్తున్నారు. స్థానిక కంపెనీలు ఈ వీడియోలను సేకరించి, వాటిలో ముఖాలు కనిపించకుండా మార్పులు చేసి, అజ్ఞాత డేటాగా టెక్ దిగ్గజాలకు అమ్ముతున్నాయి. తక్కువ కార్మిక వ్యయంతో పాటు, పెద్ద జనాభా ఉండటంతో భారత్ ఈ డేటా సేకరణకు ప్రధాన కేంద్రంగా మారింది.
ఈ డేటాను 'ఫిజికల్ ఏఐ' లేదా 'ఎంబెడెడ్ ఏఐ'కి శిక్షణ ఇవ్వడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు. అంటే, నిజ ప్రపంచంలో వస్తువులను పట్టుకోవడం, వంట చేయడం, శుభ్రపరచడం వంటి శారీరక పనులను చేయగల రోబోలను తయారు చేయడానికి ఈ వీడియోలు ఉపయోగపడతాయి. కేవలం బార్బర్లు మాత్రమే కాదు, వస్త్ర పరిశ్రమ కార్మికులు, ఇళ్లలో వంటపనులు చేసే మహిళలు, వ్యర్థాలు ఏరుకునే వారు కూడా ఈ డేటా సేకరణలో భాగమవుతున్నారు.
అయితే, ఈ విధానంపై మిశ్రమ స్పందనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. కొంతమందికి ఇది అదనపు ఆదాయ మార్గంగా కనిపిస్తుండగా, మరికొందరు తమ ఉద్యోగాలనే భవిష్యత్తులో భర్తీ చేసే రోబోలకు తామే శిక్షణ ఇస్తున్నామా అని ఆందోళన చెందుతున్నారు. ముఖ్యంగా కొన్ని ఫ్యాక్టరీలలో ఈ వీడియో రికార్డింగ్ స్వచ్ఛందం కాకుండా, తప్పనిసరి చేయడంతో కార్మికులలో ఈ భయం మరింత పెరుగుతోంది. ఈ పనిని కొందరు భవిష్యత్తుకు సోపానంగా భావిస్తుంటే, మరికొందరు తమ ఉనికికే ప్రమాదమని ఆందోళన పడుతున్నారు.
