శాస్త్రవేత్తల కొత్త సిద్ధాంతం: మనిషి 200 ఏళ్లు బతకొచ్చు.. కానీ ఒక్క అడ్డంకిని అధిగమిస్తేనే!
- వృద్ధాప్య ప్రక్రియను అడ్డుకుంటే మనిషి 200 ఏళ్లకు పైగా జీవించవచ్చని అంచనా
- శరీరం కోలుకునే సహజ సామర్థ్యాన్ని కాపాడటమే కీలకమని పరిశోధకుల వెల్లడి
- ప్రస్తుతం 120-150 ఏళ్ల మధ్య ఈ శక్తి పూర్తిగా నశిస్తోందని గుర్తింపు
- డీఎన్ఏ డ్యామేజ్, ఇన్ఫ్లమేషన్ వంటివి సరిచేయగల సమస్యలేనని వెల్లడి
- గుండె, మెదడులో జన్యు మార్పులే అసలైన అడ్డంకి అని స్పష్టీకరణ
వృద్ధాప్యానికి దారితీసే కొన్ని కీలక జీవసంబంధ ప్రక్రియలను నియంత్రించగలిగితే, మానవులు 200 ఏళ్లు దాటి జీవించడం సాధ్యమేనని శాస్త్రవేత్తలు చెబుతున్నారు. సగటు ఆయుష్షు 146 నుంచి 194 ఏళ్లకు పెరగవచ్చని, కొందరు 200 ఏళ్ల మార్కును కూడా దాటవచ్చని వారి సైద్ధాంతిక నమూనాలు అంచనా వేస్తున్నాయి.
ఒత్తిడి, అనారోగ్యం, కణాల స్థాయిలో జరిగే నష్టం నుంచి శరీరం కోలుకునే సహజ సామర్థ్యంపై ఈ పరిశోధన దృష్టి సారించింది. దీనినే 'ఫిజియోలాజికల్ రెసిలియెన్స్' అంటారు. వయసు పెరిగేకొద్దీ ఈ శక్తి క్రమంగా తగ్గిపోయి, సుమారు 120 నుంచి 150 ఏళ్ల మధ్య పూర్తిగా నశించిపోతుందని పరిశోధకులు గుర్తించారు. ఆ దశ తర్వాత చిన్న అనారోగ్యం కూడా ప్రాణాంతకంగా మారుతుంది.
అయితే, కణాల మరమ్మతు వ్యవస్థలను కాపాడుకోవడం ద్వారా ఈ పరిస్థితిని మార్చవచ్చని శాస్త్రవేత్తలు వివరిస్తున్నారు. జీవక్రియల పనితీరులో లోపాలు, సరిచేయగల డీఎన్ఏ డ్యామేజ్, కణాల వృద్ధాప్యం, దీర్ఘకాలిక ఇన్ఫ్లమేషన్ వంటి అంశాలను నియంత్రించడంపై దృష్టి పెడితే ఆయుష్షును గణనీయంగా పెంచవచ్చని వారు పేర్కొంటున్నారు.
కానీ, ఈ మార్గంలో ఒక పెద్ద అడ్డంకి ఉందని కూడా ఈ పరిశోధన స్పష్టం చేస్తోంది. అదే గుండె, మెదడు వంటి కీలక అవయవాల్లో నెమ్మదిగా పేరుకుపోయే జన్యుపరమైన మార్పులు (మ్యుటేషన్లు). ఈ అవయవాలకు పునరుత్పత్తి సామర్థ్యం చాలా తక్కువగా ఉండటంతో, ఈ మార్పులను సరిచేయడం దాదాపు అసాధ్యం. ఇతర వృద్ధాప్య ప్రక్రియలను ఆపగలిగినా, ఈ జన్యు మార్పులు చివరికి అవయవాల పనితీరును దెబ్బతీసి, ఆయుష్షుకు గరిష్ఠ పరిమితిని నిర్దేశిస్తాయని శాస్త్రవేత్తలు తెలిపారు. ప్రస్తుతం ఈ అంచనాలన్నీ సైద్ధాంతికమేనని వారు స్పష్టం చేశారు.
ఒత్తిడి, అనారోగ్యం, కణాల స్థాయిలో జరిగే నష్టం నుంచి శరీరం కోలుకునే సహజ సామర్థ్యంపై ఈ పరిశోధన దృష్టి సారించింది. దీనినే 'ఫిజియోలాజికల్ రెసిలియెన్స్' అంటారు. వయసు పెరిగేకొద్దీ ఈ శక్తి క్రమంగా తగ్గిపోయి, సుమారు 120 నుంచి 150 ఏళ్ల మధ్య పూర్తిగా నశించిపోతుందని పరిశోధకులు గుర్తించారు. ఆ దశ తర్వాత చిన్న అనారోగ్యం కూడా ప్రాణాంతకంగా మారుతుంది.
అయితే, కణాల మరమ్మతు వ్యవస్థలను కాపాడుకోవడం ద్వారా ఈ పరిస్థితిని మార్చవచ్చని శాస్త్రవేత్తలు వివరిస్తున్నారు. జీవక్రియల పనితీరులో లోపాలు, సరిచేయగల డీఎన్ఏ డ్యామేజ్, కణాల వృద్ధాప్యం, దీర్ఘకాలిక ఇన్ఫ్లమేషన్ వంటి అంశాలను నియంత్రించడంపై దృష్టి పెడితే ఆయుష్షును గణనీయంగా పెంచవచ్చని వారు పేర్కొంటున్నారు.
కానీ, ఈ మార్గంలో ఒక పెద్ద అడ్డంకి ఉందని కూడా ఈ పరిశోధన స్పష్టం చేస్తోంది. అదే గుండె, మెదడు వంటి కీలక అవయవాల్లో నెమ్మదిగా పేరుకుపోయే జన్యుపరమైన మార్పులు (మ్యుటేషన్లు). ఈ అవయవాలకు పునరుత్పత్తి సామర్థ్యం చాలా తక్కువగా ఉండటంతో, ఈ మార్పులను సరిచేయడం దాదాపు అసాధ్యం. ఇతర వృద్ధాప్య ప్రక్రియలను ఆపగలిగినా, ఈ జన్యు మార్పులు చివరికి అవయవాల పనితీరును దెబ్బతీసి, ఆయుష్షుకు గరిష్ఠ పరిమితిని నిర్దేశిస్తాయని శాస్త్రవేత్తలు తెలిపారు. ప్రస్తుతం ఈ అంచనాలన్నీ సైద్ధాంతికమేనని వారు స్పష్టం చేశారు.
