నామదేవుడు .. జ్ఞానదేవుడు .. .. తుకారామ్ .. జనాబాయి .. సక్కుబాయి వంటి మహాభక్తులు పాండురంగస్వామి సేవలో తరించారు. అలాంటి భక్తుల జాబితాలో భక్త చోఖమేళా ఒకరుగా కనిపిస్తాడు. పాండురంగడు అంటే చోఖామేళాకి ప్రాణం .. అనునిత్యం ఆ స్వామి నామాన్ని స్మరిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ స్వామి ఆలయంలోకి వెళ్లి ఆయన దర్శనం చేసుకోవాలనుకునేవాడు. అయితే అప్పట్లో వున్న అస్పృశ్యత కారణంగా చోఖామేళాకు ఆలయ ప్రవేశం ఉండేది కాదు.
దాంతో అనునిత్యం ఆ స్వామి దర్శనం చేసుకోవాలనే ఆలోచనతో ఆయన తన తోటలోనే పాండురంగడికి ఒక మందిరాన్ని నిర్మించుకున్నాడు. తనకి తెలిసిన విధంగా ఆ స్వామిని పూజిస్తూ .. సేవిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ స్వామికి కమ్మని పెరుగంటే ఇష్టమని భావించి, ఒక రోజున నైవేద్యంగా సమర్పించాడు. ఆయన భక్తికి మెచ్చిన స్వామి స్వయంగా వచ్చి దర్శన భాగ్యాన్ని కలిగించడమే కాకుండా, ప్రత్యక్షంగా ఆ నైవేద్యాన్ని స్వీకరించాడు. అలా స్వామి దర్శనంతో చోఖా మేళా పొంగిపోయాడు .. ఆనంద బాష్పాలతో ఆ స్వామి పాదాల చెంత వాలిపోయాడు.
దాంతో అనునిత్యం ఆ స్వామి దర్శనం చేసుకోవాలనే ఆలోచనతో ఆయన తన తోటలోనే పాండురంగడికి ఒక మందిరాన్ని నిర్మించుకున్నాడు. తనకి తెలిసిన విధంగా ఆ స్వామిని పూజిస్తూ .. సేవిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ స్వామికి కమ్మని పెరుగంటే ఇష్టమని భావించి, ఒక రోజున నైవేద్యంగా సమర్పించాడు. ఆయన భక్తికి మెచ్చిన స్వామి స్వయంగా వచ్చి దర్శన భాగ్యాన్ని కలిగించడమే కాకుండా, ప్రత్యక్షంగా ఆ నైవేద్యాన్ని స్వీకరించాడు. అలా స్వామి దర్శనంతో చోఖా మేళా పొంగిపోయాడు .. ఆనంద బాష్పాలతో ఆ స్వామి పాదాల చెంత వాలిపోయాడు.
